Naturalne chłodzenie przy użyciu materiałów zmiennofazowych (PCM)
Jeśli do substancji dostarczana lub odbierana jest energia (ciepło) zmienia się jej temperatura lub substancja ta zmienia swój stan skupienia (ciało stałe ciecz lub gaz) w określonej temperaturze (punkt topnienia i parowania), bez dalszej zmiany temperatury. Taką właściwość mają wszystkie materiały i substancje, ale przy róźnych wartościach temperatury i ciśnienia. Do zastosowań w technologii wentylacyjnej, jako materiał zmiennofazowy PCM wykorzystywana jest parafina lub sól uwodniona, których temperatura topnienia zawarta jest pomiędzy 20 i 25°C. W momencie przemiany fazowej ogromna ilość ciepła, tak zwanego ciepła utajonego, jest pobierana lub uwalniana przy zachowaniu stałej temperatury.
Nawet niewielka różnica temperatury wystarcza, aby wywołać przemianę fazową. Załóżmy, że masa jednego kilograma betonu zostaje schłodzona o 10 K w normalnej temperaturze pokojowej podczas nocnego ochłodzenia (spadku temperatury). Oznacza to, że masa ta dysponuje potencjałem chłodniczym pozwalającym na usunięcie 10 kJ ciepła z pomieszczenia w ciągu dnia.
Ponieważ materiał zmiennofazowy PCM zmienia swój stan skupienia z cieczy w ciało stałe przy tych samych warunkach ochłodzenia nocnego to w tym przypadku potencjał chłodniczy wzrasta do ok. 190 kJ (ok. 0,05 kWh) na kilogram, tzn. 19 razy więcej niż w przypadku betonu.